ผู้เขียน หัวข้อ: คนไม่ถูกนินทาไม่มีในโลก  (อ่าน 309 ครั้ง)

administrator

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 1397
    • ดูรายละเอียด


คนไม่ถูกนินทาไม่มีในโลก

ณ ที่ชนบทแห่งหนึ่ง พ่อ กับลูกชาย ต้องเดินทางไปทำธุระที่อยู่ต่างเมือง โดยมีลาเป็นพาหนะสำหรับเดินทาง ทั้งหมดจะต้องผ่านเมืองต่างๆ แต่ระหว่างทาง ด้วยความกตัญญูของลูกชาย เห็นพ่อแก่แล้ว จึงขอให้พ่อนั่งบนหลังลา และตัวเองเดินจูงลา แต่เมื่อเข้ามาในเมืองหนึ่ง ชาวบ้านต่าง ซุบซิบนินทาว่า “ต๊าย ดูสิ เป็นผู้ใหญ่ซะปล่าว เอาเปรียบเด็ก ตัวเองสบายเลยนะ”

เมื่อผู้เป็นพ่อได้ยินเช่นนั้น จึงไม่อยากให้เป็นที่นินทาของใคร จึงบอกให้ลูกชาย ขึ้นมาขี่ลาแทน จนมาถึงอีกเมืองหนึ่ง ชาวบ้านเมืองนี้ก็ นินทาตำหนิผู้เป็นลูกชายว่า “ดู ดูมันทำ ทำไม ถึงไม่สงสารคนแก่ๆบ้างตัวเองสบายเห็นแก่ตัว เอาเปรียบคนแก่” เมื่อลูกได้ยินเช่นนั้น จึงให้พ่อขึ้นมาขี่ลาด้วยอีกคน พร้อมพูดว่า “ดูซิ ว่าจะมีใครนินทาพวกเราอีกไหม”

ต่อมา เมื่อมาถึงอีกเมืองหนึ่ง ก็ไม่พ้นการโดนนินทาของชาวบ้าน “โถ่ ๆ ๆ เจ้าลาช่างน่าสงสารจริง ทำไมเจ้านายของแกถึงใจร้าย ใจดำ ใช้งานหนักเกินไปจริงๆ” ทั้งคู่ จึงตัดปัญหา ลงจากหลังลา และย่างเท้าเดินไปแทน แต่แล้ว ก็ต้องมาผ่านเมือง อีกเมืองหนึ่ง คราวนี้ ชาวบ้านไม่ได้นินทาอย่างเดียว กลับหัวเราะเยาะใส่ด้วย “ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า ดู พ่อลูกคู่นั้นสิ โง่จริงๆ มีลาแต่ไม่ขี่ เดินจูงอยู่นั่นแหละ”

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า ในโลกนี้ไม่มีใครไม่ถูกนินทา เพราะต่อให้เราทำสิ่งที่ดีแค่ไหน คนที่ไม่ชอบเรา เขาก็จะหาเหตุตำหนิ นินทาเราอยู่ร่ำไป เนื่องจากเขาฝังใจอยู่กับการมองคนในแง่มุมต่างๆ โดยไม่พิจารณาให้ถ่องแท้

จงล่วงพ้นการตำหนิและนินทา ด้วยการปล่อยวาง ไม่ใส่ใจ หากเราทำดี และพิจารณารอบคอบแล้วว่า สิ่งที่เราทำนั้นดีแน่แล้ว ไม่สร้างความเดือดร้อนผู้ใด จึงมุ่งมั่นทำต่อไป อย่าให้คำคนมาเป็นอุปสรรค ขัดขวางความตั้งใจของเราเอง

่คำตำหนิ นินทา จะไม่มีผลอะไรเลย หากเราไม่ใส่ใจ และเป็นทุกข์กับมัน อย่าเป็นทุกข์ เพราะผู้อื่นอยากให้เราทุกข์ และจงเปลื้องทุกข์ด้วยการปล่อยวางเถิด

ด้วยความปรารถนาดี จาก ครูอ้น จรัญญ์ ตะวงษา