ผู้เขียน หัวข้อ: คำเอก คำโท คำเอกโท ในโคลงสี่สุภาพ  (อ่าน 182 ครั้ง)

administrator

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 1362
    • ดูรายละเอียด
คำเอก คำโท คำเอกโท ในโคลงสี่สุภาพ (ดูที่รูปไม่คำนึงถึงระดับเสียง)

     คำเอก (คำบังคับในโคลงสี่สุภาพ)

คำที่มีรูปเอก

ได้แก่ ก่อน แต่ เนิ่น แม่ พ่อ ว่า ย่อม หว่าน ย่อม พร่ำ เพ่ง โก่ง ซ่อน เด่น

    แน่ ท่าน ร่อน เก่ง จึ่ง ค่อน ซึ่ง สั่ง อ่อน ฯลฯ

คำตายที่แทนคำเอก

ได้แก่

    เกิด เลิศ เทิด     เพราะ เสนาะ เสาะ เลาะ

    ยาก พราก จาก มาก พากย์     สัตย์ วัด นัด วัฒน์ ทัด ขัด จัด

    นาจ พาส ศษสตร์ มาด นาจ ทาส ราช มาตร     พูด ทูต สูตร

    พจน์ รส สด อด จรด บท ขด ประณต รันทด     เกียรต เสียด เบียด เลียด

    สุทธิ วุฒิ นุช ฉุด     เวช เหตุ วิทย์ มิตร ศิษย์ นิจ อรรถ รอด พรอด

    แบบ แยบ แนบ    ลาภ หยาบ ราบ ทาบ สาบ     โลภ ฯลฯ


คำโท ในโคลงสี่สุภาพ คือคำที่มีรูปวรรณยุกต์โท


    ฟ้า ท้า หล้า ระย้า กล้า ข้า จ้า     ฟุ้ง ยุ้ง คุ้ง รุ้ง     ลี้ จี้ ชี้

    ฟ้อง ร้อง น้อง ห้อง ข้อง จ้อง ท้อง ป้อง ซ้อง ช้อง ต้อง ก้อง

    แล้ว แคล้ว แก้ว แจ้ว แพร้ว แป้ว     พร้อม ค้อม ย้อม น้อม อ้อม ป้อม

    ไล้ ไซร้ ให้ ไว้ ไร้ ใช้ ใบ้    ย้าย คล้าย ละม้าย

    เลี้ยว เสี้ยว เคี้ยว เปรี้ยว     เน้า เข้า เร้า เคล้า เฝ้า


คำเอกโท


    แต่งแต้ม ต่อต้าน เดือดร้อน ต่อสู้ แก่กล้า ร่ำร้อง เลิศล้วน แหล่งหล้า

    อกโอ้ ปกป้อง กู่ก้อง โยกย้าย เลิศหล้า เยี่ยงนี้ เล่ห์ร้าย คลุกเคล้า

    ย่างเยื้อง ดุ่มด้น ดับสิ้น เดือดร้อน แซ่ซ้อง กีดกั้น โอบเอื้อ จาบจ้วง

    จึ่งต้อง ติดหนี้ ยากไร้ คลั่งแค้น ขัดข้อง หม่นไหม้ อ่อนล้า ไขว่คว้า
 

จัดทำโดย ครูภาทิพ ศรีสุทธิ์